سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

64

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مترتّب نموده بدون اينكه متعرّض مرافعه بشود و در آن نامى از آن ذكر گردد . دوّم : اخبار وارده در اين باب و در خبرى كه سابقا نقل شد مضمونى آمده كه بر آن دلالت دارد و در روايت حسنه بريد از مولانا امام الصّادق عليه السّلام آمده است كه حضرت فرموده‌اند : تا ما دامى كه چهار ماه نگذرد ايلاء تحقّق پيدا نمىكند ، پس وقتى گذشت او را بازداشته پس يا بايد از قسمى كه خورد برگشته و يا عازم بر طلاق شده و همسرش را طلاق دهد . بنابراين قول اگر زن مرافعه را نزد حاكم نبرد تا مدّت چهار ماه منقضى شد حاكم وى را به يكى از دو امر مىتواند بطور منجّز و بدون توقّف به گذشتن زمانى مجبور و ملزم كند . قوله : فلا يحكم بها قبلها : ضمير در [ بها ] به مدّت تربّص و در [ قبلها ] به مرافعه راجعست . قوله : و لانّه حقّها : ضمير در [ لانّه ] به وطى و در [ حقّها ] به زوجه راجعست . قوله : فيتوقّف على مطالبتها : ضمير در [ يتوقّف ] به حق و در [ مطالبتها ] به زوجه راجعست . قوله : و غيره : يعنى و غير حبس كه مقصود تنگ گرفتن بر او در طعام و شراب مىباشد . قوله : قبل تحقّق السبب : مقصود از سبب مطالبه زن مىباشد قوله : فى الخبر السّابق ما يدلّ عليه : ضمير در [ عليه ] بقول قيل راجع است و مقصود از خبر سابق فرموده امام صادق عليه السّلم است